Winnaar Theologie Publicatieprijs 2011
De Bijbel cultureel biedt een overrompelende dwarsdoorsnede van wat twintigste-eeuwse kunst met de Bijbel doet. Een greep: kapelvensters van Matisse; een katholiek vogelhuisje van Mike Kelley; films van Tarkovski; de film The Kid van Charlie Chaplin; het toneelstuk Wachten op Godot van Samuel Beckett; Stravinsky’s Psalmensymfonie; postmoderne muziek van Steve Reich; songs van Bob Dylan, Madonna, Prince; poëzie van T. S. Eliot en de roman Karakter van Bordewijk.
Dit boek is winnaar van de Theologie Publicatieprijs 2011.
Winnaar Theologie Publicatieprijs 2011
De Bijbel cultureel biedt een overrompelende dwarsdoorsnede van wat twintigste-eeuwse kunst met de Bijbel doet. Een greep: kapelvensters van Matisse; een katholiek vogelhuisje van Mike Kelley; films van Tarkovski; de film The Kid van Charlie Chaplin; het toneelstuk Wachten op Godot van Samuel Beckett; Stravinsky’s Psalmensymfonie; postmoderne muziek van Steve Reich; songs van Bob Dylan, Madonna, Prince; poëzie van T.S. Eliot en de roman Karakter van Bordewijk.
Dit boek is winnaar van de Theologie Publicatieprijs 2011. Lees meer...
De twintigste eeuw was een eeuw van secularisatie, maar dat betekent verrassend genoeg niet dat de Bijbel verdween uit de cultuur. In de kunsten is de Bijbel een prominente rol blijven spelen. Voortdurend hebben kunstenaars zich laten inspireren door teksten, passages en verhalen uit de Bijbel, ook en juist als zij zich niet als gelovigen opstelden. De Bijbel cultureel presenteert kunstwerken in alle toonaarden: provocerend, ironisch, kritisch, traditioneel, gelovig, geïnspireerd.
De Bijbel cultureel biedt deze kunstwerken aan rond 67 bijbelse trefwoorden en passages, zoals: de schepping, de verloren zoon, de Bergrede en het hemelse Jeruzalem. Op deze manier ontstaat een unieke dieptepeiling van de moderne kunsten in de westerse wereld: schilderijen, installaties en video's - films - toneel, dans en cabaret - symfonieën, opera's en alles daartussen - popsongs, albums, hitlijsten - romans, verhalen en gedichten.
‘De keuze is even veelzijdig als de kunst van de 20e eeuw (…).
Er valt in dit veelomvattende en vernuftig in elkaar gestoken
naslagwerk veel te ontdekken.’
– ERIK DE SMEDT IN DE LEESWOLF
‘Voor het eerst wordt hier overzichtelijk getoond hoe bijbelse
verhalen en thema’s in de moderne kunst (ook parodiërend)
weerklank vonden. (…) Een imposant naslagwerk.’
– BENEDICTIJNS TIJDSCHRIFT
‘Zevenhonderd pagina’s om in te schatgraven.’
– ROEL GRIFFIOEN IN VOLZIN
‘De oogst is verbluffend. Wie meent dat de twintigste-eeuwse
kunstenaar met God en gebod had afgerekend, doet er goed
aan dit boek eens ter hand te nemen.’
– ALGEMEEN DAGBLAD
‘Een heerlijk lees- en bladerboek, niet alleen een must voor de
dominee (…), maar verplichte kost voor iedere leek – gelovig of
niet – met interesse in de kunsten en in het bezielende effect
van de Bijbel daarop.’
– GERT J. PEELEN IN DE VOLKSKRANT (*****)
‘Bijna op elke bladzij staat wel iets verrassends.’
– PIETER STEINZ IN NRC HANDELSBLAD
Lees verder »
 |
abonneer op RSS feeds |  |
deel deze pagina met je vrienden |  |
 |
Marcel Barnard is hoogleraar liturgiewetenschap aan de Protestantse Theologische Universiteit (Utrecht) en aan de Vrije Universiteit Amsterdam en betrokken bij de
Prof. dr G. van der Leeuw-stichting, ontmoetingscentrum van kerk en kunst.
Gerda van de Haar werkt freelance als redacteur en is verbonden aan literair tijdschrift Liter.
Genreredacteuren: beeldende kunst: Wouter Prins; film: Sylvain De Bleeckere;
theater: Max Smith; muziek: Johan Snel (klassiek) en Peter Sierksma (pop);
literatuur: Jaap Goedegebuure
De Bijbel cultureel is een Fundgrube, een bijzonder rijk boek, dat duidelijk maakt hoe de bijbel(soms zeer versassend) heeft doorgewerkt in de kunsten van de twintigste eeuw.
Bijna op elke bladzij staat wel iets verrassends: een vergelijking van de James Dean-film East of Eden en het verhaal van Kain en Abel; een analyse van David Bowies jaren-zeventigmeesterwerk Ziggy Stardust in het licht van de Wederkomst Christi; een Corbijn-foto van Mick Jagger als duivel, bij wijze van link tussen de Stones- song Sympathy For The Devil en het Ecce Homo-moment uit het Lijdensverhaal.
Het biedt een uitvoerig overzicht hoe de cultuur van de twintigste eeuw in de verschillende kunsten put uit het Bijbelse erfgoed. Provocerend, ironisch, kritisch, geinspireerd, gelovig, traditioneel, zo vat de redactie treffend samen.
Wat wordt er op Twitter gezegd over De Bijbel Cultureel?
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
